Enactivisme is een manier om naar autisme te kijken. Het is een complexe, maar interessante wijze om jezelf en je omgeving te begrijpen.

Autisme is meer dan alleen een andere manier van denken. Het gaat ook over hoe iemand samen met zijn of haar omgeving leeft.

Problemen ontstaan vooral wanneer de omgeving is gemaakt voor één “standaard” manier van voelen, praten en reageren.
Niet omdat de autistische manier fout is, maar omdat de wereld daar vaak niet goed op is aangepast.

De enactivistische manier van kijken helpt om dit beter te begrijpen.

Binnen deze manier van denken zijn twee dingen belangrijk: zelfregulatie en betekenis geven.

Zelfregulatie betekent: hoe je voor jezelf zorgt terwijl je met de wereld omgaat.
Bijvoorbeeld: rekening houden met je energie, je zintuigen, je interesses en wat jij nodig hebt.

Betekenis geven betekent: dat wat je voelt, denkt en doet bij elkaar past. En dat je het gevoel hebt dat de wereld jou hierin begrijpt en goed op je reageert.

Voor autistische mensen is het vaak niet zo dat zij iets niet kunnen.
Het probleem is vaker dat hun manier van ervaren niet goed past bij een omgeving die daar niet op is ingericht.

Daardoor kost het soms extra moeite om rustig te blijven, overzicht te houden en je goed te voelen — vooral als er weinig begrip of hulp is.

Dat is wat enactivisme inhoudt.